ABD: CPKC Sendikaları Arabuluculuk Talep Etti

WASHINGTON D.C. – Üç büyük ABD demiryolu işçi sendikası, CPKC ile devam eden toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin tıkanması üzerine 12 Şubat 2026 tarihinde Ulusal Arabuluculuk Kurulu’ndan (NMB) resmi yardım talebinde bulundu. Uluslararası Makinistler ve Havacılık İşçileri Birliği (IAM) Bölge 19, Yol Bakım Çalışanları Kardeşliği Bölümü (BMWED) ve Demiryolu Sinyalcileri Kardeşliği (BRS) sendikaları, Şubat 2025’ten bu yana 19 ayrı sözleşme üzerinde pazarlık yürütüyordu. Temel anlaşmazlık, Canadian Pacific’in 2008’de satın aldığı eski Dakota, Minnesota ve Eastern (DM&E) hatlarında çalışan işçilerin daha düşük ücret alması ve ulusal sağlık planının dışında tutulması konularında yoğunlaşıyor.

Projeye Ait Temel Veriler

Projenin Teknik Kapsamı Nedir?

CPKC ile üç işçi sendikası arasındaki görüşmeler, eski Dakota, Minnesota ve Eastern (DM&E) hatlarında çalışanlar için 19 ayrı toplu sözleşmeyi kapsıyor. Bu müzakerelerin temel amacı, söz konusu işgücü segmenti için uzun süredir devam eden ücret ve yan hak farklılıklarını gidermektir. Sendikalar, DM&E ağı üzerindeki çalışanların ücretlerinin diğer CPKC çalışanlarıyla uyumlu hale getirilmesini ve demiryolu sektörünün ulusal sağlık ve refah planına dahil edilmelerini talep etmektedir. Bu 19 sözleşmeden etkilenen toplam çalışan sayısı kamuoyuna açıklanmamıştır.

Bu Gelişme Bölgesel Demiryolu Sektörü İçin Ne Anlama Geliyor?

Bu tür bir işçi ücret ve yan hakları anlaşmazlığı, Kuzey Amerika’nın büyük, özel sektöre dayalı demiryolu taşımacılığı sektöründe sıkça görülen bir dinamiktir. ABD’de, demiryolu işgücü sendikaları oldukça güçlüdür ve sektördeki büyük sermaye yatırımlarına rağmen, işçilik maliyetleri ve sosyal haklar sürekli bir müzakere konusudur. Örneğin, 2022 yılında ABD’de ulusal çapta bir demiryolu grevi tehdidi, federal hükümetin doğrudan müdahalesiyle çözülmüştü (Kaynak: Kongre Araştırma Servisi, 2022). Bu durum, demiryolu operatörlerinin milyarlarca dolarlık ekipman ve altyapı yatırımlarına odaklanırken, aynı zamanda ağın işletilmesi ve bakımı için gereken insan sermayesi ve işgücü anlaşmalarının kritik ve tartışmalı bir bileşen olmaya devam ettiğini göstermektedir.
Türkiye’deki demiryolu sektörü ise daha çok devlet kontrolündeki TCDD çatısı altında faaliyet göstermektedir. Yüksek Hızlı Tren (YHT) hatları ve şehir içi metro projeleri gibi büyük altyapı yatırımları devam ederken (Kaynak: T.C. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı, 2023), işçi hakları ve ücret müzakereleri genellikle farklı bir yapıya sahiptir. Türkiye’de özel sektör demiryolu taşımacılığı gelişmekte olsa da, ABD’deki gibi büyük ölçekli ve birleşme sonrası ortaya çıkan sendikal anlaşmazlıklar henüz bu seviyede yaygın değildir. Bu durum, farklı ülkelerdeki demiryolu sektörlerinin yapısal farklılıklarının işgücü ilişkilerine yansımalarını açıkça ortaya koymaktadır.

Editörün Değerlendirmesi

Bu arabuluculuk talebi, birleşme sonrası entegrasyonlarda karşılaşılan kalıcı bir zorluğu, yani eski ağlardaki işgücü anlaşmalarını ve ücretlendirmeyi standartlaştırma ihtiyacını vurgulamaktadır. Demiryolu operatörleri uzun vadeli sözleşmeler ve sermaye iyileştirmelerine odaklanırken, bu tür işgücü sorunları, insan sermayesine yapılan yatırımın operasyonel bütünlüğün kritik ve tartışmalı bir bileşeni olmaya devam ettiğini göstermektedir. Bu anlaşmazlık, işgücü istikrarının ve yan hak paketlerinin sektör genelinde merkezi müzakere noktaları haline geldiği daha geniş bir endüstri eğiliminin belirtisidir (Kaynak: Union One, 2026).