COVID-19 Pandemisi ve Açık Erişim Demiryolu İşletmecilerinin Vurganlığı: Hull Trains Örneği

COVID-19 pandemisi, küresel demiryolu sektörüne benzeri görülmemiş zorluklar sundu. Bu makale, pandeminin açık erişim demiryolu işletmecileri (OAO) üzerindeki önemli etkisini, özellikle Birleşik Krallık’taki açık erişim işletmecisi Hull Trains örneğini inceleyerek ele almaktadır. Analiz, OAO’ların finansal kırılganlıklarını, yolcu sayılarının önemli ölçüde azalması dönemlerinde karşılaştıkları stratejik kararları ve demiryolu sektörü içinde bu iş modelinin sürdürülebilirliği için daha geniş kapsamlı sonuçları araştıracaktır. 2020 yılında Hull Trains’in operasyonel kesintilerini inceleyerek, bu kararların ardındaki nedenleri, finansal sonuçlarını ve ulusal bir kriz sırasında bu tür işletmelere yönelik devlet desteğinin (veya olmamasının) daha geniş bağlamını analiz edeceğiz. Sonuç olarak, bu durum çalışması, gelecekteki kesintiler karşısında açık erişim demiryolu operasyonlarının uzun vadeli uygulanabilirliğini desteklemek için güçlü olasılık planlaması ve potansiyel devlet müdahalesinin kritik önemini aydınlatacaktır. Pandeminin açık erişim demiryolu işletmecilerine etkisi, özellikle devlet desteklerinin sınırlı olması ve tamamen bilet satışlarına bağımlı olmaları nedeniyle derinlemesine incelenecektir. Bu çalışma, sektörün geleceği ve olası devlet müdahaleleri hakkında önemli bilgiler sunmayı amaçlamaktadır.

Açık Erişim İşletmecilerinin Finansal Kırılganlığı

Açık erişim işletmecileri (OAO), franchise işletmecilerinin aksine, operasyonları için doğrudan devlet sübvansiyonu almamaktadır. Gelirleri neredeyse tamamen bilet satışlarına bağlıdır. Bu, ulusal bir sağlık krizi karşısında uygulanan ulusal bir karantina gibi, yolcu sayılarını önemli ölçüde azaltan dış şoklara karşı doğal olarak savunmasız hale getirir. Hull Trains’in bilet gelirine bağımlılığı, COVID-19 pandemisiyle ilgili kısıtlamalar nedeniyle yolcu sayıları düştüğünde sınırlı seçeneklerle baş başa kalmasına neden olmuştur. Düşük yolcu sayısı dönemlerinde yeterli gelir elde edememe, bu tür işletmelerin mali istikrarını ve uzun vadeli sürdürülebilirliğini doğrudan tehdit etmektedir. Bu, yolcu sayıları düşük olsa bile devlet desteği alan franchise işletmelerinin daha istikrarlı konumuyla tezat oluşturmaktadır.

Hull Trains’in Hizmet Kesintisi

Mart 2020’deki pandeminin ilk dalgasına ve ardından Kasım 2020’deki hükümet tarafından zorunlu kısıtlamalara yanıt olarak, Hull Trains hizmetlerini geçici olarak askıya almak zorunda kaldı. Bu karar, zor olsa da, işletmenin geleceğini korumak için gerekli görülmüştür. Kesinti, önemli ölçüde azalan taleple karşı karşıya kaldığında bir OAO’nun belirsiz mali durumunu vurgulamıştır. Karantina sırasında operasyonlara devam etmek, asgari yolcu geliri ve demiryolu hizmetini yürütmekle ilgili sabit maliyetler (hat erişim ücretleri, demiryolu araçlarının bakımı ve personel maaşları dahil) göz önüne alındığında mali açıdan sürdürülemez olurdu. Operasyonları askıya alma kararı, nihayetinde şirketin uzun vadeli uygulanabilirliğini korumayı amaçlayan stratejik bir adımdı.

Devlet Desteğinin Olmaması

Pandemi sırasında Hull Trains’e devlet finansal desteğinin olmaması, şirketin karşılaştığı zorlukları daha da artırdı. Pandeminin mali etkisini azaltmak için devlet kurtarma paketleri alan franchise işletmecilerinin aksine, Hull Trains gibi OAO’lar krizi bağımsız olarak yönetmek zorunda kaldı. Devlet desteğindeki bu farklılık, demiryolu sektöründe potansiyel bir sistemik sorunu vurguluyor; OAO’lar ekonomik belirsizlik veya ulusal acil durum dönemlerinde orantısız bir yük taşıyor. Bu güvenlik ağının olmaması, özellikle öngörülemeyen olaylar sırasında açık erişim modelinin içsel risklerini vurgular.

Sonuçlar ve Çıkarımlar

COVID-19 pandemisi sırasında Hull Trains örneği, açık erişim demiryolu işletmecilerinin mali kırılganlığının çarpıcı bir hatırlatıcısıdır. Bilet satışlarına bağımlılıkları, düşük talep dönemlerinde önemli risklere maruz kalmalarına neden olur. Hizmetlerin geçici olarak askıya alınması, işletmeyi korumak için gerekli bir önlem olsa da, kriz sırasında OAO’ları desteklemek için daha güçlü olasılık planlaması ve potansiyel devlet müdahalesine duyulan ihtiyacı vurgular. Pandemi sırasında devlet finansal desteğinin olmaması, farklı demiryolu işletme türlerine sağlanan destekte bir dengesizliği ortaya koydu. Bu durum, açık erişim modelinin gelecekteki sürdürülebilirliği ve içsel riskleri potansiyel uzun vadeli faydalarla dengelemek için ayarlamaların gerekli olup olmadığı konusunda sorular ortaya koymaktadır. Devlet destekli kredilere veya sigorta düzenlemelerine erişim dahil olmak üzere, OAO’lar için mevcut destek mekanizmalarının gözden geçirilmesi, gelecekteki beklenmedik olayların etkisini azaltmak için düşünülebilir. Bu tür destek mekanizmalarının olmaması, öngörülemeyen ve kontrol dışındaki koşullar nedeniyle uygulanabilir açık erişim operasyonlarının durmak zorunda kalmasıyla rekabeti ve yeniliği baltalayabilir. Sonuç olarak, açık erişim demiryolu operasyonlarının uzun vadeli uygulanabilirliğini ve direncini sağlamak, hem işletmeler hem de yolcular için daha dengeli ve sürdürülebilir bir demiryolu ekosistemi oluşturmak için daha incelikli bir yaklaşım gereklidir.