LNER & Treeva: Tren Rüzgarından Elektrik Üretimi Başladı

LONDRA, Birleşik Krallık – İngiliz demiryolu işletmecisi LNER, teknoloji girişimi Treeva ile işbirliği yaparak, Doğu Yakası Ana Hattı üzerindeki bir depoda üç adet küçük rüzgar türbininin pilot kurulumunu gerçekleştirdi. Altı aylık deneme süresi boyunca, 1.8 metre yüksekliğindeki geri dönüştürülmüş malzemeden üretilen bu türbinlerin, geçen trenlerin hava akımından enerji elde ederek yerel, şebekeden bağımsız demiryolu ekipmanlarına güç sağlama yeteneği değerlendirilecek.

Teknolojiye Ait Temel Veriler

Teknolojinin Teknik Özellikleri Nelerdir?

Pilot proje, şebeke bağlantısı olmadan çalışmak üzere tasarlanmış üç dikey eksenli rüzgar türbinini içeriyor ve bu da onları uzaktaki hat kenarı konumları için uygun hale getiriyor. Şirketlere göre, beş türbinlik bir konfigürasyonun yıllık karbon emisyonlarını 12.000 kilogramdan fazla azaltma potansiyeli bulunuyor. Deneme süresince veri toplama aşaması devam ettiğinden, sistemin kilovat (kW) cinsinden spesifik güç çıkışı ve enerji depolama kapasitesi henüz açıklanmadı.

Bu Teknoloji Sektörde Nerede Duruyor?

Treeva türbin sistemi, trenlerin oluşturduğu hava akımından kinetik enerji toplayarak genellikle göz ardı edilen mikro üretim için niş bir uygulama hedefliyor. Bu teknoloji, şebekeden bağımsız hat kenarı güç çözümleri arasında kendine yer bulmaktadır. Rakip teknolojiler arasında, sinyalizasyon ve iletişim ekipmanlarına güç sağlamak için daha olgun bir teknoloji olan hat kenarı güneş paneli kurulumları bulunmaktadır. Ancak güneş panelleri hava durumuna ve güneş ışığına bağımlıdır ve benzer enerji üretimi için genellikle daha büyük arazi ayak izleri gerektirir. Bir diğer rakip teknoloji sınıfı olan piezoelektrik enerji hasadı, geçen trenlerin basıncından enerji üretir ancak genellikle ray yatağının içine invaziv kurulum gerektirirken, Treeva türbinleri bitişik araziye yerleştirilebilir.

Bu pilot proje, yan ekipmanlar için hiper-yerelleştirilmiş güce odaklanmakta olup, Birleşik Krallık’taki diğer büyük enerji girişimleriyle keskin bir tezat oluşturmaktadır. Örneğin, EnergyPathways, ulusal şebekeyi desteklemek amacıyla fazla rüzgar enerjisini depolamak için 300 MW’lık bir sıkıştırılmış hava enerji depolama projesi geliştirmektedir (Kaynak: EnergyPathways, 2024). LNER pilot projesi küçük olsa da, demiryolu ağı içinde dağıtık, kendi kendine yeten güç düğümlerine odaklanan farklı bir stratejiyi temsil etmektedir.

Editörün Değerlendirmesi

Bu pilot proje, demiryolu sistemlerinin operasyonel maliyetlerini ve karbon ayak izini azaltmaya yönelik merkezi olmayan enerji çözümlerine artan ilgiyi gösteriyor. Eğer teknoloji güvenilir ve maliyet etkin olduğunu kanıtlarsa, uzaktaki sinyalizasyon, izleme ve iletişim ekipmanları için pahalı şebeke bağlantılarına bir alternatif sunabilir. Bu tür küçük ölçekli, varlığa dayalı enerji üretiminin başarısı, rüzgar kuleleri gibi yenilenebilir enerji bileşenleri için büyük sözleşmelerde görüldüğü gibi, yenilenebilir yeteneklerin doğrudan yeni projelere entegre edilmesi yönündeki daha geniş altyapı trendiyle uyumludur (Kaynak: DYWIDAG Group, 2024).